خیلی سخته که فکر کنی دوستت داره اما نداشته باشه!

      خیلی سخته که فکر کنی به یادته اما نباشه!

      خیلی سخته که فکر کنی همیشه به تو فکر می کنه

      اما حتی یه لحظه هم بهت فکر نکنه!

      خیلی سخته که مغرور باشی و اونم مغرور تر از تو!

      خیلی سخته که همیشه گوینده باشی اما اون چیزی نگه!

      خیلی سخته که نسبت بهت بی اعتنا باشه!

      خیلی سخته وقتی بهش بگی برو

      بدون هیچ حرفی و تازه با خوشحالی بره!

    دوستای گلم هیچ کدوم اینا سخت نیست!

    من وقتی به وبلاگ دوستام سر می زنم و می بینم

    که چقدر ناامیدن  غصه ام می گیره  

    چرا آخه زندگی رو سخت می گیرین عزیزا؟

     به نظر من یه همچین آدمی که به شما بی اعتنا بوده

    و این خصوصیاتی که من گفتم رو داشته ارزش غصه خوردن نداره

    تازه چه بهتر که رفت

    راستی نظر شما چیه؟