امیدوارم حالتون خوب باشه من یه مدت نتونستم بیام و وبم رو به روز کنم

    حالا این شعر از حمید مصدق رو به شما دوستای گلم تقدیم می کنم

       دل من می سوزد

                        که قناری ها را پر بستند

                                                   که پر پاک پرستو ها را بشکستند

      و کبوترها را

                        آه کبوتر ها را...

                                         و چه امید عظیمی به عبث انجامید

     دل من در دل شب

                                   خواب پروانه شدن می بیند

     مهر در صبحدمان داس به دست

                                            خرمن خواب مرا می چیند

     وای باران باران

                             شیشه ی پنجره را باران شست

     از دل من اما

                           چه کسی نقش تو را خواهد شست

     آسمان سربی رنگ...

                             من درون قفس سرد اتاقم دلتنگ

                                                                   می پرد مرغ نگاهم تا دور

    وای باران بارن

                        پر مرغان نگاهم را شست